Z cyklu KKK - Kobiety, Knajpy i Kokaina: Claudio Caniggia

Początki zwykle bywają skromne. Podczas swoich pierwszych czterech zawodowych sezonów, trzech w River Plate i jednego w Hellas Werona, urodzony w 1967 roku zawodnik nie szalał. Ot łącznie 11 bramek, czasem jakieś piwko po meczu, przypadkowy seks na tylnym siedzeniu Fiata Uno. Dopiero gdy w 1989 przeszedł do Atalanty Bergamo rozwinął skrzydła, zyskując zresztą przydomek El Payaro, czyli ''Ptak''. Nie wiem czy odnosiło się to do rozmiarów jego przyrodzenia, ale żeby się tego dowiedzieć wystarczyłoby zapytać jakąkolwiek z przedstawicielek ówczesnej niewieściej populacji Bergamo. Niewiele bowiem uchowało się tam w tym okresie takich, które z ptakiem ''Ptaka'' nie miałyby do czynienia. Poza tym klasyka - kokaina, imprezy i szybkie samochody.

Szybko przykleił się do niego kolejny przydomek - ''Axl''. Skojarzenia z innym znanym Axlem, jak najbardziej właściwe. Caniggia, z rozwianą blond grzywą, wyglądał i zachowywał się bardziej jak gwiazda rocka niż zawodowy sportowiec. Gdy wyćpał, wychlał i wychędożył wszystko w Bergamo, co tylko w jego argentyńskie łapy wpaść mogło, zaciągnął się w szeregi rzymskiego AS Roma. Tam jednak zarobił przymusową absencję od futbolu na rok, po tym jak komisja lekarska włoskiej federacji nie mogła uwierzyć w ilość narkotyków w jego krwi. Albo raczej niewielką ilość krwi w jego narkotykach. Po epizodzie z Romą Claudio pograł sobie jeszcze przez sezon w Benfice Lizbona. W stolicy Portugalii wyrzucano go z apartamentów każdego chyba miejscowego hotelu - powodem, rzecz oczywista, były zniszczenia jakich Caniggia dokonywał podczas alkoholowo-narkotykowych orgii.

W 1995 roku enfant terrible argentyńskiego futbolu powrócił na łono Mateczki Ojczyzny, by kopać szmaciankę w barwach Boca Juniors. Dziwnym trafem, w tym samym czasie do niebiesko-żółtych dołączył nie kto inny, jak Boski Diego. Chłopcy znali się już wcześniej, razem doprowadzili Argentynę do finału mundialu w roku 90, razem balangowali też podczas kolejnych mistrzostw w 94, przynajmniej dopóki Maradona z nich nie wyleciał po testach narkotykowych. W Boca Juniors dwóch futbolowych psychopatów wypracowało sobie zwyczaj całowania się w po strzelonych przez siebie bramkach. Dzięki temu Claudio został jednym z nielicznych śmiertelników, któremu udało się dotknąć swoimi wargami wilgotnych ust Diego M. Maradona w Boca Juniors spędził dwa sezony, Caniggia trzy, po czym w wieku 31 lat zdecydował się na kolejną próbę zawojowania Europy.

Podczas jednego sezonu w Dundee United i dwóch w Glasgow Rangers było jednak o nim stosunkowo cicho, może dlatego, że Caniggia starał się wreszcie więcej grać niż ćpać. Dla jego wyniszczonego kontuzjami i dragami organizmu było już jednak trochę za późno. Mimo wszystko ''Ptak'' załapał się do składu Argentyny na mundial 2002, trochę też dlatego, że Daniela Pasarellę zastąpił na stanowisku szkoleniowca kadry Marcelo Bielsa. Ten pierwszy nie powoływał Claudio po tym, jak niepokorny zawodnik olał sztywne zasady trenera i odmówił ścięcia swoich legendarnych długich włosów. Na mistrzostwach w Niemczech Caniggia jednak nie zagrał, co i tak nie przeszkodziło mu w zarobieniu czerwonej kartki za obrażanie z ławki rezerwowych arbitra podczas meczu ze Szwecją. Ostatni w swojej karierze sezon, 2003-04, spędził w barwach Quatar SC. A mi, w zalewie bezbarwnych i bezdusznych maszyn pokroju Didera Drogby, brakuje go dziś jak mało którego zawodnika.

miszeffsky